Czy wągry to to samo co zaskórniki?
Wągry to potoczna nazwa zaskórników otwartych, czyli czarnych kropek, które tworzą się w ujściach gruczołów łojowych. Wszystkie wągry są więc zaskórnikami, ale nie każdy zaskórnik jest wągrem. Zaskórniki zamknięte, nazywane kaszką, mają jasny kolor i są drobne, widoczne dopiero po naciągnięciu skóry, bo ujście gruczołu zostaje zamknięte przez sebum i zrogowaciałe komórki. Wągry i zaskórniki to więc dwa określenia tej samej rodziny zmian, choć w codziennym języku używa się ich wymiennie.
Ciemny kolor wągrów bierze się z utleniania keratyny i melaniny zalegającej w porach. Zaskórnik otwarty powstaje w wyniku zastoju łoju i nadkażenia bakteriami Cutibacterium acnes, a masa łojowo-rogowa po kontakcie z powietrzem ciemnieje. Na nosie wągry to pory wypełnione sebum, kurzem, zanieczyszczeniami i martwym naskórkiem.
Nie każda czarna kropka to jednak wągier. Włókna łojowe są naturalnym elementem skóry i nie wymagają agresywnego usuwania, choć przy zaniedbanej pielęgnacji oczyszczającej mogą szybko przeistoczyć się w zaskórniki. Warto też wiedzieć, że wągry mogą pojawiać się w każdym wieku, niezależnie od płci, a najbardziej narażone są osoby ze skórą tłustą i mieszaną.
Najczęściej tworzą się w strefie T, czyli na nosie, czole i brodzie, bo tam gruczoły łojowe pracują najintensywniej. Skoro pracują przez całe życie, wągrów nie da się usunąć raz na zawsze. Skóra z tendencją do zaskórników wymaga stałej pielęgnacji cery, która zapobiega ich ponownemu powstawaniu. Dziś wieczorem zacznij od dokładnego demakijażu i sprawdź, czy w twoich kosmetykach jest kwas salicylowy.
Dlaczego wyciskanie wągrów zwykle pogarsza sprawę?
Kusi, żeby potraktować wągry jak coś, co da się wyjąć i mieć z głowy. Tymczasem wyciskanie wągrów zwykle kończy się gorzej, niż wyglądało na początku. Siła nacisku uszkadza skórę wokół ujścia gruczołu łojowego, a to otwiera drogę bakterii.
Zaskórnik to czop z sebum, kurzu, zanieczyszczeń i martwego naskórka, osadzony w porze. Kiedy naciskasz palcami, część tej masy zostaje w środku, a część przesuwa się głębiej. Skóra reaguje stanem zapalnym, pojawiają się grudki i krosty, a po nich mogą zostać blizny.
Do tego dochodzi roznoszenie bakterii. To, co zostanie na palcach, przenosisz na sąsiednie pory i z jednego wągra robi się ich kilka. Wągry potrafią przekształcać się w zapalne krosty właśnie wtedy, gdy próbujesz usunąć je niefachowo.
Głębokie zmiany lepiej zostawić specjaliście. W gabinecie kosmetycznym oczyszczanie twarzy prowadzi się w warunkach, w których skóra nie jest dodatkowo drażniona, a po zabiegu dostajesz wskazówki, jak pielęgnować cerę, żeby pory znów się nie zatykały.
Wągrów nie da się usunąć raz na zawsze, bo gruczoły łojowe pracują przez całe życie. Zamiast więc walczyć z pojedynczymi kropkami, lepiej codziennie robić coś, co nie pozwala sebum i martwym komórkom zatykać porów. To mniej męczące niż wyprawa do łazienki z lusterkiem i paznokciami.
Jak oczyszczać twarz, żeby wągry były mniej widoczne?
Wągry to potoczna nazwa zaskórników otwartych, czyli czarnych kropek w ujściach gruczołów łojowych. Ciemny kolor bierze się z utleniania keratyny i melaniny zalegającej w porach. Nie każdy zaskórnik jest wągrem, choć każdy wągier jest zaskórnikiem.
Wągry na nosie, czole i brodzie pojawiają się najczęściej, bo w strefie T gruczoły łojowe pracują najmocniej. Powstają, gdy nadmiar sebum i martwych komórek naskórka zatka pory. Mieszanina łoju i martwego naskórka tworzy środowisko sprzyjające namnażaniu bakterii.
Zaskórniki zamknięte, zwane kaszką, są jasne i drobne, widoczne dopiero po naciągnięciu skóry. Powstają, gdy ujście gruczołu zamkną sebum i zrogowaciałe komórki. Wągry mogą być mylone z włóknami łojowymi, które są naturalnym elementem skóry i nie wymagają agresywnego usuwania.
Do przyczyn wągrów zalicza się stres, zanieczyszczenia środowiska i promieniowanie ultrafioletowe, czyli światło słoneczne, które pobudza gruczoły łojowe do większej produkcji sebum. Wymienia się też niedobór witaminy A i witamin z grupy B, nieodpowiednie kosmetyki, brak demakijażu, złą dietę oraz zmiany hormonalne.
W pielęgnacji pomaga dokładne oczyszczanie twarzy, tonizacja, nawilżanie i peeling raz lub dwa razy w tygodniu. W redukcji widoczności wągrów pomagają kosmetyki na wągry z kwasem salicylowym, azelainowym, glikolowym, retinolem, niacynamidem i ekstraktem z drzewa herbacianego.
Kwas salicylowy rozpuszcza się w tłuszczach, więc wnika w pory i oczyszcza je od wewnątrz. Wyciskanie wągrów zwiększa ryzyko nadkażenia bakteryjnego i pogarsza kondycję skóry, a nieumiejętne wyciskanie może prowadzić do uszkodzenia skóry, stanu zapalnego i blizn. Głębokie zmiany lepiej zostawić specjaliście.
Wągrów nie da się usunąć raz na zawsze, bo gruczoły łojowe pracują przez całe życie. Skóra z tendencją do zaskórników wymaga stałej pielęgnacji, która zapobiega ich ponownemu powstawaniu. Zacznij od demakijażu dziś wieczorem.
Które składniki w kosmetykach pomagają na wągry?
Kwas salicylowy, czyli kwas z grupy BHA rozpuszczający się w tłuszczach, uchodzi za skuteczny sposób na zaskórniki. Wnika wtedy głębiej w pory i pomaga oczyścić je od środka, usuwając zalegające sebum oraz martwy naskórek.
Obok niego w kosmetykach na wągry pojawiają się kwas azelainowy i glikolowy. Ten drugi złuszcza martwe komórki z powierzchni, dzięki czemu ujścia gruczołów łojowych rzadziej się zamykają i mniej się zapychają.
Retinol działa nieco inaczej: przyspiesza odnawianie naskórka, więc zrogowaciałe komórki nie zalegają w porach tak długo. Przy retinolu skóra bywa wrażliwsza, dlatego wprowadzasz go ostrożnie i obserwujesz reakcję.
Niacynamid pomaga regulować pracę gruczołów łojowych, a ekstrakt z drzewa herbacianego jest składnikiem roślinnym o działaniu łagodzącym. Oba znajdziesz w żelach do mycia twarzy, tonikach i kremach przeznaczonych do skóry tłustej i mieszanej.
Sam wybór składu to połowa roboty. Druga połowa to kolejność: demakijaż, żel do mycia twarzy, tonik, a na końcu krem. Peeling wykonuj raz lub dwa razy w tygodniu, nie częściej, żeby nie podrażnić skóry.
Jeśli po kilku tygodniach takiej pielęgnacji wągry nadal się utrzymują albo zmiany robią się czerwone i bolesne, odpuść domowe sposoby na wągry i umów wizytę u dermatologa. Głębokie zmiany lepiej zostawić specjaliście.
Czy wągry na nosie wymagają innego traktowania niż na brodzie?
Wągry to potoczna nazwa zaskórników otwartych, czyli czarnych kropek w ujściach gruczołów łojowych. Na nosie wyglądają identycznie jak na brodzie, bo mechanizm jest ten sam: nadmiar sebum razem z martwymi komórkami naskórka zatyka por, a ciemny kolor bierze się z utleniania keratyny i melaniny zalegającej w środku.
Różnica siedzi w strefie T, czyli na nosie, czole i brodzie. Tam gruczoły łojowe pracują najintensywniej, więc pory zatykają się tam najczęściej. Nos jest jednak bardziej odsłonięty, przez co zbiera więcej kurzu i zanieczyszczeń z powietrza, co widać w definicji wągrów na nosie jako porów wypełnionych sebum, kurzem i martwym naskórkiem.
Zdarza się, że czarne kropki na nosie to nie wągry, a włókna łojowe. To naturalny element skóry, który nie wymaga agresywnego usuwania, choć przy braku oczyszczania może przerodzić się w zaskórniki. Warto to rozróżnić, zanim sięgniesz po cokolwiek mocniejszego.
Niezależnie od miejsca nie wyciskaj wągrów. Wyciskanie zwiększa ryzyko nadkażenia bakteryjnego, grozi stanem zapalnym i bliznami, a problemu nie rozwiązuje. Jeśli estetykę twarzy psują głębokie wągry, usuwanie wągrów lepiej zostawić specjaliście.
W codziennej pielęgnacji postaw na dokładne oczyszczanie twarzy, tonizację, nawilżanie i peeling raz lub dwa razy w tygodniu. W kosmetykach szukaj kwasu salicylowego, azelainowego, glikolowego, retinolu, niacynamidu albo ekstraktu z drzewa herbacianego, bo te składniki pomagają redukować widoczność wągrów. Kwas salicylowy rozpuszcza się w tłuszczach, więc wnika w pory i oczyszcza je od wewnątrz.
Wągrów nie usuniesz raz na zawsze. Gruczoły łojowe pracują przez całe życie, dlatego skóra z tą tendencją potrzebuje stałej pielęgnacji cery, która zapobiega ich ponownemu powstawaniu. Dziś wieczorem zacznij od demakijażu i żelu do mycia twarzy, a peeling zostaw na kolejny dzień.
Co robić, gdy domowa pielęgnacja nie wystarcza?
Kosmetyki na wągry z kwasem salicylowym, azelainowym, glikolowym, retinolem, niacynamidem albo ekstraktem z drzewa herbacianego pomagają redukować widoczność wągrów. Kwas salicylowy rozpuszcza się w tłuszczach, więc wnika w pory i oczyszcza je od wewnątrz, usuwając zalegające sebum i martwy naskórek. Jeśli po kilku tygodniach takiej rutyny skóra nadal wygląda podobnie, to znak, że domowe sposoby na wągry mają swoje granice.
Wągrów nie da się usunąć raz na zawsze. Gruczoły łojowe pracują przez całe życie, dlatego skóra z tendencją do zaskórników wymaga stałej pielęgnacji, która zapobiega ich ponownemu powstawaniu. To nie znaczy, że masz robić więcej. Czasem znaczy, że trzeba zmienić jedno: zamiast dokładać kolejny kosmetyk, sprawdź, czy nie pomijasz demakijażu albo czy twój krem nie zatyka porów.
Gdy zmiany są głębokie albo pojawia się stan zapalny, usuwanie ich lepiej powierzyć specjaliście. Nieumiejętne wyciskanie może prowadzić do uszkodzenia skóry, blizn i rozniesienia bakterii, a wtedy zamiast jednego wągra masz ich kilka. W gabinecie kosmetycznym oczyszczanie odbywa się w warunkach, które ograniczają to ryzyko, między innymi przy użyciu oczyszczania wodorowego.
Zanim umówisz wizytę, przyjrzyj się swojej skórze rano. Jeśli wągry siedzą głównie w strefie T, czyli na nosie, czole i brodzie, tam gruczoły łojowe pracują najintensywniej. To wskazówka, gdzie skupić oczyszczanie. Jeśli zmian jest dużo albo wracają mimo regularnej pielęgnacji, dermatolog może sprawdzić, czy za wszystkim nie stoją zmiany hormonalne.
Redakcja Jej Dzień
